Κάποτε το χτίσιμο ενός χωμάτινου σπιτιού ήταν μια δεξιότητα γνωστή σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού μιας και όλοι έχτιζαν τα σπίτια μόνοι τους αφού μαζεύονταν σε ομάδες συγγενών και φίλων. Τώρα πρέπει να ξαναρχίσουμε από την αρχή εκπαιδεύοντας και εκπαιδευόμενοι.
Από τη μέχρι στιγμής εμπειρία μας μπορέσαμε να κάνουμε κάποιες γενικεύσεις για τα μαθήματα φυσικής δόμησης που πιστεύουμε ότι είναι αρκετά χρήσιμες.

Αν κάποιος θέλει να γίνει ικανός κτίστης ώστε να μπορεί να χτίζει μόνος του και χωρίς επίβλεψη χρειάζεται τουλάχιστον επτά ημέρες πλήρους απασχόλησης. Δέκα μέρες είναι καλύτερα. Μικρότερα εργαστήρια δίνουν στους συμμετέχοντες μια ιδέα αλλά χρειάζεται κάποιος χρόνος για να μπορέσουν οι συμμετέχοντες να αποφασίσουν αν θα το πάρουν στα σοβαρά.

Οι συμμετέχοντες πρέπει να παρακολουθούν όλη τη διάρκεια των μαθημάτων. Όσοι φεύγουν νωρίτερα δεν προλαβαίνουν να έχουν πλήρη εικόνα και αυτοί που έρχονται στη μέση αγνοούν όλα όσα έχουν ήδη ειπωθεί.

Είναι πολύ καλό να συμμετέχουν ολόκληρες οικογένειες. Γιατί έχουμε ξεχάσει πόσο όμορφο είναι να δουλεύουν όλοι μαζί σαν οικογένεια και να έχουν κοινές εμπειρίες σε κάτι δημιουργικό.

Πρέπει η ημέρα να σπάει σε αρκετά 2ωρα ή 3ωρα εργασίας. Είναι καλό να ξεκινάς νωρίς και να τελειώνεις αργά αλλά με ενδιάμεσα διαλείμματα θεωρίας ή απλώς ξεκούρασης που συνοδεύονται από μικρά γεύματα, φρούτα ή ποτά. Το αλκοόλ βέβαια θα πρέπει να περιμένει το τέλος της εργάσιμης ημέρας.

Η σχέση εκπαιδευτή – εκπαιδευόμενου πρέπει να είναι χαλαρή. Για ευνόητους μάλλον λόγους. Επίσης καλό είναι κάποιοι από τους εκπαιδευόμενους να αναλαμβάνουν κάποιες επιτελικές εργασίες στο εργοτάξιο για να μπορεί ο εκπαιδευτής να έχει το χρόνο να παρατηρεί. Για τους ίδιους λόγους πρέπει κάποιοι άλλοι να αναλαμβάνουν τα γεύματα, την προμήθεια των υλικών, την υποδοχή των επισκεπτών κτλ. Όταν είναι να εξηγηθεί κάτι πρέπει να είναι όλοι παρόντες. Για τη λήψη των αποφάσεων επίσης πρέπει να ζητείται η γνώμη όλων.

Καλό είναι να κατασκευάζονται χρήσιμα κτίρια. Είναι σημαντικό να ξέρουν οι εκπαιδευόμενοι ότι φτιάχνουν με τα χέρια τους κάτι που θα κρατήσει πολλά χρόνια και που θα χρησιμεύσει για να εκπαιδεύσει αρκετές γενιές ανθρώπων. Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων ο χώρος θα πρέπει να μπορεί να είναι επισκέψιμος από το κοινό τουλάχιστον κάποιες συγκεκριμένες ώρες.

Οι συμμετέχοντες στα εργαστήρια δεν διδάσκονται μόνον πώς να χτίζουν. Συνήθως έρχονται γιατί θέλουν να βελτιώσουν κάποιες από τις συνθήκες ζωής τους. Είναι έτοιμοι να μάθουν και να αλλάξουν σε πολλά επίπεδα. Πιθανόν να αποφασίσουν να αναμορφώσουν την δίαιτά τους, να σταματήσουν να είναι τόσο καταναλωτικοί, να απλοποιήσουν τη ζωή τους και τις σχέσεις τους. Προσοχή γιατί οι άνθρωποι που σκέπτονται να χτίσουν ή να ζήσουν σε cob είναι έτοιμοι για ριζικές αλλαγές. Γι’ αυτό και οι εμπειρίες σε ένα εργαστήριο πρέπει να είναι πλούσιες σε όλους τους τομείς: ο χώρος πρέπει να είναι όμορφος, το φαγητό απλό αλλά νόστιμο, να υπάρχουν συστήματα ανακύκλωσης, κομποστοποίησης κλπ.